ପ୍ରବନ୍ଧ · ଅକ୍ଟୋବର ୧୮, ୨୦୨୬ · ୧ ମିନିଟ୍ ପଢ଼ା
ଦେବୀଙ୍କ ଚରଣରେ ଅର୍ପିତ ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଳି ସେତେବେଳେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଏ, ଯେତେବେଳେ ଆମ ହୃଦୟରେ ସଦ୍ଭାବର ପୁଷ୍ପ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ହୁଏ। ଧୂପଦୀପର ଆଲୋକ ସେତେବେଳେ ସାର୍ଥକ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଆମ ଅନ୍ତରର ଅଜ୍ଞାନ ଅନ୍ଧକାର ଦୂରୀଭୂତ ହୁଏ। ମା’ଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା ସେତେବେଳେ ପ୍ରକୃତ ରୂପ ଧାରଣ କରେ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ନିଜେ ଅନ୍ୟର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାର ମାଧ୍ୟମ ହୋଇପାରୁ।
ମା’ ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ଆରାଧନା ଆମକୁ ଏହି ମହାନ ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରଦାନ କରେ ଯେ, ଅସତ୍ୟ ଉପରେ ସତ୍ୟର, ଅଧର୍ମ ଉପରେ ଧର୍ମର, ଅଜ୍ଞାନ ଉପରେ ଜ୍ଞାନର ଏବଂ ଅଶୁଭ ଉପରେ ଶୁଭଶକ୍ତିର ବିଜୟ ହିଁ ଜୀବନର ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ।
ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ କେବଳ ମା’ଙ୍କ ପ୍ରତିମାରେ ନୁହେଁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବରେ ଦିବ୍ୟତାର ଦର୍ଶନ କରିବା; କେବଳ ତାଙ୍କର ମହିମା ଗାନ ନ କରି, ତାଙ୍କର ଆଦର୍ଶକୁ ନିଜ ଜୀବନରେ ଅନୁସରଣ କରିବା; କେବଳ ନିଜର ମୁକ୍ତି ପ୍ରାର୍ଥନା ନ କରି, ସମଗ୍ର ମାନବସମାଜର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ନିଜକୁ ସମର୍ପିତ କରିବା।
କାରଣ, ମା’ ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ମହିମା ତାଙ୍କର ଦୁର୍ଗତିନାଶିନୀ ସ୍ୱରୂପରେ, ଆଉ ତାଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ଆରାଧନା ମାନବ ହୃଦୟରେ ଶୁଭଶକ୍ତିର ଜାଗରଣରେ।
ଜୟ ମା’ ଦୁର୍ଗା! 🙏🌺
ଜୟ ଜଗଜ୍ଜନନୀ ଦୁର୍ଗତିନାଶିନୀ!
ମତାମତ
ଏଯାଏଁ କୌଣସି ମତାମତ ନାହିଁ।
ମତାମତ ଦେବାକୁ ଲଗ୍ ଇନ୍ କରନ୍ତୁ