କୋଟି ପ୍ରଣତିରେ ସମର୍ପିତ ବିଶ୍ୱପିତା

ସକାଳ ହେଲା ନିଦ ମୋର ଭାଙ୍ଗିଲା
ଆଖି ଖୋଲିଲେ ଚକାନୟନ ଦିଶିଗଲା
ଜୟ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ତୁଣ୍ଡ ମୋର ଗାଇଲା
ବଂଶୀର ସୁମଧୁର ସ୍ୱର ଗୁଞ୍ଜରିତ ହେଲା।
ତନ ମନ ପବିତ୍ର କର ହେ ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ
ତୁଣ୍ଡ ମାର୍ଜିତ କର ଜୀବନ ହେଉ ପୁଲକିତ
ଏ ସଂସାର ସୁନ୍ଦର ମଧୁମୟ କରି ଗଢିଲ
ପ୍ରତି ମଣିଷକୁ ସୁନ୍ଦର ହୃଦୟ ମନ ଦେଲ।
ସେ ମନରେ ନରହୁ ଅହଂଭାବ ହେ ଠାକୁର
ସେ ହୃଦୟରେ ଫୁଟାଇ ଥାଅ ମମତା ଫୁଲ
ହସୁ ଏଇ ଦୁନିଆ ତୁମରି ଆଶିଷ ବଳରେ
ସଭିଏଁ ରୁହନ୍ତୁ ସ୍ନେହ ମମତାରେ ରଜ୍ଜୁରେ।
ମଙ୍ଗଳ କର ମଙ୍ଗଳ ମୟ ମଙ୍ଗଳ କର ହେ
ସୁନ୍ଦର କର ତୁମ ସୃଷ୍ଟିକି ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ଭର ହେ
ହସୁଥାଉ ଏ ଜୀବନ ତୁମରି ଆଶିଷ ବଳରେ
ଯେମିତି ଫୁଲ ହସୁଛି ତୁମ ଗଢା ବଗିଚାରେ।

ଭାବ ବନ୍ଧନ ୭୬
ହେଉ ପଛେ ଜନ୍ମ ଗୋଟେ ଦିନ ପାଇଁ ତା'ର
ମହକିତ କରିଥାଏ ତା'ର ବାସରେ ସଂସାର
ଶେଫାଳୀ ପରି ଜୀବନ ପଛେ କ୍ଷଣିକେ ସରୁ
ସେ କିଛି କ୍ଷଣ ଜଗତର ମଣିଷ ମଙ୍ଗଳ କରୁ।
ଏମିତି ମନ ଟିଏ ଦିଅ ହେ ନାଥ ଏ ମଣିଷକୁ
ସେଇ ମନରେ କଳୁଷତା, ଈର୍ଷା, ପାପ, ନଭରୁ
ବିଷ ହରଣ ହେଉ ମନରୁ ତୁମ ମହାମନ୍ତ୍ରରେ
ଜୀବନ ହେଉ ଧନ୍ୟ ତୁମ ଭଜନ ଲେଖିବାରେ।
ଧୂଳି ପଛେ ମୋତେ କର ମହାପ୍ରଭୁ
ମନେ ମୋ ଦୁଃଖ ନାହିଁ ଜମା
ସେ ଧୂଳି ତୁମ ପାଦ ତଳୁ ଝଡୁ
କରିଦିଅ ସବୁ ଦୋଷରୁ କ୍ଷମା

ଭାବ ବନ୍ଧନ ୭୭