ସେ ପରା

କନ୍ୟା, ଭଗିନୀ, ଜାୟା, ଜନନୀ
କହିବ କା’ କଥା ଆଉ
ତା'ର ସଭିଏଁ ନିଜର ପରା ସବୁ କଥା
ହୃଦୟରେ ରହୁ
ମିଛ ହସ ହସି
ବଞ୍ଚି ଯାଏ କିଛି ଦିନ
ଗଲାବେଳେ ନିଜ ସାଥିରେ
ଯାଏ ତା'ର ସ୍ୱାଭିମାନ ।
ନାରୀଟିଏ ବୋଲି
ଭାରି ଅଭିମାନ ମନେ ଥାଏ
ଜୁଇ ଜଳିଗଲାବେଳେ
ତା’ ବେଦନାବି ଜଳିଯାଏ
କିଏ ତା’ ଦୁଃଖ ବ୍ୱୁଝୁକି ନବୁଝୁ
ସେ ସଭିଙ୍କ ମନ ବୁଝିଥାଏ
ହଁ, ସେ ପରା ନାରୀଟିଏ
ସେ ପରା ନାରୀଟିଏ ।