ତୁମେ କି ବୁଝିବ !

ଏଇ ବେପଥୁ ମନ ଭାଷା
ଅକୁହା ଛାତି ତଳର କଥା
ଅବ୍ୟକ୍ତ କୋହର ଗନ୍ତାଘର
ଅବୁଝା ରହିଯାଏ ପୁଣି କିଛି
କେତେ କଥା ଛାତି ଚାପିଥାଏ
କେତେ କଥା ଓଠ ଚାପିଦିଏ
କେତେ କଥା ଲୁହ ପିଇଯାଏ
ସବୁ କ'ଣ କହିପାରେ ତୁମକୁ ।
ମୁଁ ପରା ନାରୀଟିଏ
ଫୁଲ ପରି କୋମଳ ଏ ହୃଦୟ
ସରଳ ମନ ନେଇ ରହିଯାଏ
ଅବୁଝା ହୋଇ ରହିଯାଏ କିଛି
ଆମ ଭିତରର କଥା
ଆଖିରେ ଲୁହ ସବୁ ଚାପିଦିଏ
ଓଠରେ ମଧୁର ଚୁମ୍ବନ।