କେମିତି ଏ ସମ୍ପର୍କ

ହାୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ନଈ ପାଖେ ନେଇଯାଏ
ସେ ନଈ ଭିତରେ ସାଥୀ
ତୁମ ମୁହଁ ଦିଶୁଥାଏ
କଇଁ ପରି ଭିଜୁଥାଏ ମୁଁ
ପ୍ରେମର ପହିଲି ଛୁଆଁରେ
ହାତ ଠାରି ଡାକୁଥାଏ
ତୁମ ସ୍ମୃତି ଦୂର ଜହ୍ନରେ।
ସାଗର ବେଳାରେ
ଭିଜା ବାଲୁକା ଭିତରେ
ଖୋଜୁଥାଏ ତୁମ ପାଦ ଚିହ୍ନ
ଏଇ ଅବୁଝା ମନରେ।
ଲହରୀ ଛୁଇଁଲେ ଛୁଇଁ ଯାଏ
ତୁମ ସ୍ମୃତି
କେମିତି ଏ ସମ୍ପର୍କ ଭାବେ
ବସି ନିତିନିତି
ଫୁଲ ଭିତରେ ସତେ ତୁମ ମୁହଁ
ଚାନ୍ଦର ଚାନ୍ଦିନୀରେ ତୁମେ
ପୁଣି ରହିଥାଅ।
ଚାରିପାଖେ ତୁମ ପାଦ ଚିହ୍ନ
ମନ ଆଇନାରେ ନିତି ତୁମ ମୁହଁ
ପାଖେ ନାହଁ ହେଲେ
ପାଖେ ରହି ଥାଅ
ଛୁଇଁ ନାହଁ ପୁଣି ହୃଦୟରେ
ଛୁଇଁ ଦିଅ।
କେମିତି ଏ ସମ୍ପର୍କ
ଭୁଲି ହୁଏନା ଜମା ମନରୁ
ଚିହ୍ନ ବି ଲିଭେନା ଏଇ ଛାତିରୁ
ବୁଢିଆଣୀ ଜାଲପରି ଛନ୍ଦି ହୋଇଯାଏ
ମୁକୁଳିବାକୁ ଚାହିଁଲେ
ସେ ସମ୍ପର୍କର ରାଣ ଦେଇଥାଏ
ବୁଝି ମୁଁ ପାରେନା
କେମିତି ସମ୍ପର୍କ ଇଏ ।