ପ୍ରେମିକା

ପ୍ରେମିକା !
କେତେ ମିଠା ଶବ୍ଦଟିଏ,
ପ୍ରେମରେ ଜୁଡୁବୁଡୁ ଜୀବନ୍ତ କଣ୍ଢେଇଟିଏ।
କହିଲ ଦେଖି ! ପ୍ରେମିକା ହେବା କ’ଣ
ସହଜ କି ?
ଯିଏ ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆବେଗର
ଖୁବ୍ ଦୂରରେ ରହି ମଧ୍ୟ
ଆବେଗର ମାଳା ଗୁନ୍ଥୁଥାଏ। ।

ଲେଖି ପାରୁଥିବ ନିଜ ନାଁ
ବଦନାମ ପତ୍ରିକାରେ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ
ବଦନାମ ଗଳିରେ ପାଦ ଚିପିଚିପି
ଚାଲୁତôବ ନିସ୍ତବ୍ଧ ରାସ୍ତାରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁର ରଙ୍ଗକୁ ଗଣ୍ଠି ପକାଇ
ବାନ୍ଧି ପାରୁଥିବ ତା'କାନିରେ
କଳା କିଟିମିଟି ଅମାବାସ୍ୟାରେ
ହାତ ଠାରି ଡାକୁଥିବ
ତୋଫା ଜହ୍ନକୁ ମନ ଅଗଣାକୁ
ମଧୁ ଚନ୍ଦ୍ରିକା ପାଇଁ, ଅବୁଝା ସ୍ୱପ୍ନରେ।ା

ଆକାଶ ଭର୍ତ୍ତି ମିଠା ଆଲିଙ୍ଗନ
କରିପାରିବ ଆନ ହୃଦୟକୁ
ଜାବୋଡ଼ି ନେବ ନିଜ ଛାତିରେ
କେବଳ ଜଣକ ସ୍ପର୍ଶକୁ।

ଋତୁର ନା ବର୍ଷା ।ାା ୭୯
ପରସ୍ତ ପରସ୍ତ କରି ଖୋଲି ପାରୁଥିବ
ତା'ର ପ୍ରତି ଆବରଣ
କାନରେ ଝୁମୁକା ଚୁମୁଥିବ ଚିବୁକକୁ।ା

ପ୍ରେମିକ ନାଁ ରେ
ପାଦରେ ବାନ୍ଧିବ ପାଉଁଜି
ପ୍ରେମିକ ନାଁରେ ଛମ୍ଛମ୍ ଚାଲିବ
ଦାଣ୍ଡ ଦୁଲୁକାଇ।
ହୃଦୟ କାନ୍ଥକୁ ନିବୁଜ କରିବ
ପ୍ରେମର ଅଠା ଦେଇ
ନୀଳ ନଈରେ ପହଁରି ପାରୁଥିବ
ନୀଳ ପରୀଟିଏ ହୋଇ।ା

ନୀଳ ସାଗରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଥିବ
ଉଛୁଳା ନଦୀପରି
ନୀଳ ଆକାଶରେ ଉଡ଼ି ପାରୁଥିବ
ବିହଙ୍ଗର ମନ ନେଇ।
ଛାଇଛାଇ ନିଦରେ ଘୂରିବୁଲୁଥିବ
ସ୍ୱପ୍ନ ରାଇଜରେ ସିଏ
ପ୍ରେମିକର ହାତଧରି ଖୁବ୍ ନିବିଡ଼ ଭାବରେ
ଆତ୍ମୀୟର ଭାବଦେଇ। ।

ଋତୁର ନା ବର୍ଷା ।ାା ୮୦