ସମର୍ପଣ -୪୭

ଜୟ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ
କୋଟିଏ ପ୍ରଣତି ଘେନିବ ହେ ନାଥ
ତୁମ ପାଦେ ସମର୍ପିତ
କାହିଁ କେତେ ଦିନୁ ଡାକୁଛି ତୁମକୁ
ତୁମେ ତ ଶୁଣନା ଥରେ
କେମିତି ଡାକିବି କହିବ କି ନାଥ
ଲୁହର ଆଞ୍ଜୁଳା ଭରେ।
ତୁମ ବିରହରେ ଜୀବନ ଜଳୁଛି
ଦେଖା ଦିଅ ନାଥ ବାରେ
ପ୍ରେମର ବାଂଶୁରୀ ବଜାଅ ନାଥ
ଭିଜୁ ଏଇ ମନ ଥରେ।
ମନର ଯମୁନା ଶୁଖି ଶୁଖି ଯାଏ
କଦମ୍ବ ଫୁଟୁନି ଆଉ
କେଳି କୁଞ୍ଜବନେ ଶୁଭୁନି ନୂପୁର
ବାଜୁନି ବଂଶୀ ବି ଆଉ।
ମନ ବୃନ୍ଦାବନ ଖାଲି ଖାଲି ନାଥ
ତୁଳସୀର ବାସ ନାହିଁ
ତୁମ ବିନା ଶ୍ୟାମ ଅଧା ଅଧା ମୁହିଁ
ତୁମ ଦେଖା ମିଳୁ ନାହିଁ।
ତୁମେ ଭରି ଥିଲ ଜୀବନ ବୀଣାରେ
ସୁମଧୁର ସ୍ୱର ନାଥ

ସମର୍ପଣ ।ାା ୧୨୩
ଚ୍ଛିନ୍ନ୍ନ ବୀଣା ମୋ ବାଜୁନି ଆଉ ନାଥ
ଜୀବନ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଯୁକ୍ତ।
ଯୁଗ ପରେ ଯୁଗ ବଦଳି ଯାଉଛି
ତୁମେ ଆସ ରୂପ ବଦଳାଇ
ଭକତ ଚିହ୍ନିପାରେ ନାଥ ତୁମେ
ପରା ଜଗନ୍ନାଥ ସେଇ।
କରୁଣ କଣ୍ଠ ସ୍ୱର ମର୍ମାହତ ମନ
ବେଦନା ଭରା ଏ ଛାତି
କେମିତି ଗାଇବି ଗୀତ ଗୋବିନ୍ଦ
ତୁମେ ନାଥ କହିବକି।
ସ୍ୱର ଲୟ ତାଳ ଭୁଲିଲା ଜୀବନ
ବେସୁରା ଜୀବନ ବୀଣା
କେମିତି ଡାକିବି ତୁମକୁ ନାଥ ହେ
ମରି ମରି ମନ ଗଲା।
ଜଳୁଛି ଜୀବନ ସଳିତା ତୁମରି
ଆଗେ ମିଞ୍ଜି ମିଞ୍ଜି ହୋଇ
ଲିଭାଇ ଦିଅହେ ନାଥ ଦୀପରେ
ତୈଳ ପରା ଆଉ ନାହିଁ।
ଧୈର୍ଯ୍ୟର ପାହାଡ଼ ଭୂଷୁଡ଼ି ଗଲାଣି
ବାଲି ଚରିଗଲା ମନ
ଝାଞ୍ଜି ପବନରେ ଝାଇଁ ମାରିଗଲା
ହତାଶା ଏଇ ଜୀବନ।
ଧର୍ମ ବଳ ସରି ସରି ଗଲା ପାପ
ପଙ୍କରେ ବୁଡ଼ିଲା ମନ
କେମିତି ଦେଖିବି ପରଳ ଆଖିରେ
ନାଥ ଆଉ ନୂଆ ସପନ।

ସମର୍ପଣ ।ାା ୧୨୪
ଭାଂଗିଲା ମନ ଭାଂଗିଲା ସପନ ନାଥ
ଶରୀର ହୋଇଲା କ୍ଷୟ
ବୁଝିଗଲା ମନ ତୁମକୁ ଖୋଜିଲା
ଦେଖା ଦିଅ ଚକାନୟନ।
ଶେଷ ଠିକଣା ଜୀବନର ତୁମେ ତ
ଶେଷ ଶବ୍ଦ ତୁଣ୍ଡେ ମୋର
ଆହେ ଜଗନ୍ନାଥ ଦୟାର ସାଗର
ପାରି କର ତରୀ ମୋର।
ସର୍ବ ମଙ୍ଗଳ ଚିନ୍ତା ରହୁ ମନେ ତୁମକୁ
ଭଜୁଥାଉ ଏଇ ପ୍ରାଣ
ଅନ୍ୟର ମଙ୍ଗଳ କାମନା ମନାସି
ଧନ୍ୟ ହେଉ ଜୀବନ ମୋର।

ସମର୍ପଣ ।ାା ୧୨୫